Podstawowym aktem prawnym, który reguluje normy emisji, zbywania, nabywania i wykupu obligacji nieskarbowych, jest ustawa o obligacjach. Ustawa o obligacjach Komentarz (która wchodzi w życie w przeciwieństwie do poprzednio obowiązującej ustawy z o obligacjach zważa potrzeby rynku kapitałowego m.in.:
– umożliwia dokonywanie skutecznych zmian w stosunku zobowiązaniowym wynikającym z obligacji – stworzono podstawy do ustanawiania i działania zgromadzenia obligatariuszy;
– rozszerza obszar instrumentów, dostępnych na rzecz emitenta – wprowadzono obligacje podporządkowane dodatkowo obligacje wieczyste;
– rozstrzygnięto wątpliwości towarzyszące obowiązującym regulacjom.
Poza wskazanymi zmianami o charakterze zasadniczym, w ustawie znalazły się postanowienia, jakie w poprzednio obowiązującej ustawie o obligacjach nie występowały, toż wielki się niezbędne do wprowadzenia śmiałych regulacji (przykładem jest regulacja dotycząca warunków emisji). Komentarz omawia emisję i piruet obligacjami, jakie stanowią pociągający sposób pozyskiwania środków pieniężnych poprzez przedsiębiorców i podmioty sektora publicznego, w tym jednostki samorządu terytorialnego, wielokrotnie atrakcyjniejszy niż lokaty czy akcje. W publikacji Autorzy drobiazgowo omawiają tematyka prawne złączone z przebiegiem procesu emisyjnego obligacji w trybie publicznym i niepublicznym, zabezpieczeniem i ochroną praw obligatariuszy, a zarówno specyfikę unormowań dotyczących szczególnych rodzajów obligacji. Komentarz obejmuje omówienie podstawowych zagadnień między innymi
– przepisów ogólnych (m.in. aspektu regulacji; definicji: emitenta, obligacji, warunków emisji; treści warunków emisji, dokumentów obligacji);
– rodzajów obligacji (m.in. imienne, na okaziciela, partycypacyjne, zamienne, z prawem pierwszeństwa, wieczyste, przychodowe);
– zabezpieczeń obligacji (m.in. umowa z administratorem zabezpieczeń, obowiązek wyceny, hipoteka);
– emisji obligacji (m.in. finis i zwyczaj emisji, treść propozycji nabycia, sprawozdanie finansowe, nadawanie przez jst i instytucje finansowe, odmiana i termin zapisu na obligacje);
– zgromadzenia obligatariuszy (definicja, uchwała zgromadzenia, termin zgromadzenia, miejsce zgromadzenia, prawo uczestnictwa, lista obligatariuszy uprawnionych do uczestnictwa, pełnomocnik obligatariusza, podjęcie i zaskarżenie uchwały, protokół);
– wykupu, umorzenia i odtworzenia obligacji;
– banku-reprezentanta (umowa o reprezentację, wymogów jakie musi spełniać podmiot pełniący funkcję banu-reprezentanta, obowiązków emitenta, obowiązków banku-reprezentanta);
– przepisów karnych (niedozwolona emisja, nieprawdziwe dane, nieudostępnienie sprawozdań finansowych, bezprawne głosowanie).
Dodatkowo powinno się wskazać, że nowa ustawa Apelacje cywilne i karne obejmuje szereg zmian o charakterze porządkującym i dostosowującym. W celu podwyższenia czytelności ustawy został wprowadzony proporcja przepisów na rozdziały, w których pogrupowane pozostały regulacje dotyczące określonych instytucji. Natomiast dla zagwarantowanie spójności wprowadzono zmiany polegające na ujednoliceniu zastosowanych określeń. Ze względu na rzeczowy wymiar komentarza, Skrybowie przedstawiają także najważniejsze upodobania doktryny oraz odwołują się do licznego orzecznictwa. Komentarz w sposób przejrzysty i transparentny pozwala na rozwiązanie pojawiających się w praktyce problemów związanych z wykładnią artykułów zawartych w ustawie. Dla wygody Czytelników, ułatwiając szybką orientację w tekście, niniejszy Komentarz wyróżnia się szczegółową strukturą wewnętrzną, z precyzyjnym, przejrzystym i jednolitym podziałem zagadnie.
Ze względu na wzrost zainteresowania obligacjami, ich emisją i obrotem, komentarz powinien spotykać się z szerokim zainteresowaniem: radców prawnych, adwokatów, doradców inwestycyjnych, przedstawicieli i doradców finansowych spółek handlowych, spółdzielni i jednostek samorządu terytorialnego, pracowników banków, funduszy emerytalnych, funduszy inwestycyjnych, towarzystw ubezpieczeniowych, maklerów i inwestorów indywidualnych a podobnie studentów.